Phnom Phen, 4 september
Een beetje te veel gedronken gisteren denk ik. De roze cocktail "Pink" die Andy voor mij heeft gecreeërd (ik was in een roze bui) smaakte te goed. Gisteren met een aantal mensen uit mijn guesthouse ergens op zolder van een kroeg achter een playstation gezeten. Haily (eeen dreadlockmeisje uit New Sealand), Andy (die hier een kroegje heeft) en Bob (uit Jamaica, geeft Engelse les op een school hier in de buurt) we zitten fanatiek met de wind van de ventilator in onze rug naar het televisiescherm te kijken waar onze cartoonpoppetjes schieten, springen, schoppen en racen. En dat middenin Phnom Phen waar ook boeiende musea zijn, tempels, koloniale gebouwen om te bekijken zoals het een goede toerist betaamt. Hahaha.
Veel Australiers in Phnom Phen en ik praat met een Duits meisje die les geeft op een Cambodjaanse priveschool voor rijkeluis kinderen. Ze vertelt me dat ze de enige leraar is die de kinderen niet slaat. Afschuwelijk dat mensen nog steeds van die achterhaalde middeleeuwse opvattingen over opvoeden hebben.

De lassie van yoghurt en banaan smaakt me goed maar mijn maag blijft een beetje krampachtig. Haly is bij me komen zitten. Een babytje ligt in een hangmat en wordt beurtelings door moeder, oma en een tante heen en weer gewiegd.
Vervolg 4 september, Killing Fields
Een vredige boomgaard met vogeltjes en hier en daar
een bankje om te zitten. Dertig jaar geleden werden hier duizenden mensen doodgemarteld. Ze werden in vrachtwagens aangevoerd als vee en in donkere houten hokken opgesloten om de volgende dag te worden geëxecuteerd. Toen de Rode Khmer bijna geen kogels meer had terwijl de busjes met slachtoffers bleven komen, werd besloten om hen dood te slaan, knuppelen, hakken. Mannen moesten hun eigen massagraven graven terwijl verderop hun vrouwen en kinderen aan een boom werden gebonden en doodgemarteld. De mannen van Pol Pot schijnen nog wreder geweest te zijn dan de Duitsers onder Hitlers aanvoering. En dat nog maar zo kort geleden. In een kleine tempel op het terrein liggen de doodshoofden gesorteerd op leeftijd van het slachtoffer. Eronder liggen stapels kleren die na de ontmateling zijn gevonden. Heftig.
Een beetje te veel gedronken gisteren denk ik. De roze cocktail "Pink" die Andy voor mij heeft gecreeërd (ik was in een roze bui) smaakte te goed. Gisteren met een aantal mensen uit mijn guesthouse ergens op zolder van een kroeg achter een playstation gezeten. Haily (eeen dreadlockmeisje uit New Sealand), Andy (die hier een kroegje heeft) en Bob (uit Jamaica, geeft Engelse les op een school hier in de buurt) we zitten fanatiek met de wind van de ventilator in onze rug naar het televisiescherm te kijken waar onze cartoonpoppetjes schieten, springen, schoppen en racen. En dat middenin Phnom Phen waar ook boeiende musea zijn, tempels, koloniale gebouwen om te bekijken zoals het een goede toerist betaamt. Hahaha.
Veel Australiers in Phnom Phen en ik praat met een Duits meisje die les geeft op een Cambodjaanse priveschool voor rijkeluis kinderen. Ze vertelt me dat ze de enige leraar is die de kinderen niet slaat. Afschuwelijk dat mensen nog steeds van die achterhaalde middeleeuwse opvattingen over opvoeden hebben.
De lassie van yoghurt en banaan smaakt me goed maar mijn maag blijft een beetje krampachtig. Haly is bij me komen zitten. Een babytje ligt in een hangmat en wordt beurtelings door moeder, oma en een tante heen en weer gewiegd.
Vervolg 4 september, Killing Fields
Een vredige boomgaard met vogeltjes en hier en daar
Liefs, Esther
Geen opmerkingen:
Een reactie posten