Paradise Beach heeft precies de goede naam. Een fantastische baai. Alle schakeringen blauw, groen en azuur in de zee. Glinsteringen op het water door de felle zonnestralen. Een roomwit strand, zacht voor de voeten maar lang genoeg voor een fijne wandeling.
Een lokale groep mannen en jongens haalt bij zonsondergang de netten binnen. Op het strand trekken ze aan twee kanten aan een lang touw die in het water een lus vormt waaraan het zware blauwe net hangt. Sommige mannen staan in het water te trekken en duwen. Zwaar werk. Met iedere golf komt het net een stukje verder op de kant.
Op de achtergrond de ondergaande zon die zorgt voor allerlei kleuren oranje, roze en paars aan de hemel en op de spiegel die het natte strand nu is. Een paar toeristen, Europeanen, zwemmen in het laatste licht.
We gaan hout sprokkelen voor de bbq vanavond op het strand met de vis die een Portugees stel verderop in een dorpje heeft gekocht. Een van de kokkinnen helpt ons met het fileren. We improviseren een marinade van tomaat, knoflook, citroenblad, ui en rode pepers. Het smaakt verrassend goed! Daarna bij het smeulende kampvuur reisverhalen uitwisselen en muziek improviseren met een gitaar, ukelele en ik op mijn mondharmonica. De glow-in-the-dark sticks die ik uitdeel zijn ook een succes. Een van de Fransen geeft er een prachtige jongleer/dansshow mee. Rond 23:30 slapen op krakend matras onder mijn muskietennet gemaakt van bloemetjesvitrage. Kaars in de badkamer want stroom is er niet.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten