Taman Negara

14 november, Palau Pangkor
Ik zit op de veranda van ons gezellige teakhouten hutje op het eiland Pangkor in Maleisie. Een azuurblauwe zee, zoals het hoort op vakantie, en een zacht wit strand op kruipafstand. Een baaitje met links en rechts voor de kust kleine eilandjes waar je met een kano naar toe kunt peddelen en bij laag water door het water heen kunt waden. En dan daar snorkelen. We hebben een paar avontuurlijke dagen en nachten gehad in de jungle van de Taman Negara. Dinsdag vroeg op pad. Een trekking door een ontwakend oerbos waar je apen en vogels hoort kletsen met elkaar terwijl de heerlijkste bosluchten als wasverzachters via je neus je lijf binnendringen. De zuiverste hoogwaardige zuurstaof wordt hier gefabriceerd. Klimmen en afdalen en na een poosje komen we bij de kanalope (boomtoppen) bruggen. We lopen metershoog over houten wiebelbruggen, spannend, over en tussen de kruinen van het oerwoud. De bomen lijken hier mega kamerplanten waarvan de lichtgroene jonge toppen openspruiten waar je bij staat. Adelaars vliegen boven ons hoofd. In de verte zie je tussen de bladeren door op afstand een beekje kabbelen. Lekker briesje hier. Na de lunch maken we ons gereed voor het jungleavontuur " Esther en Brechtje In Het Grote Bos". We gaan slapen in een uitkijkhut in het midden van de Taman Negara waar we eerst nog moeten zien te komen, hahaha. Met een klein bootje worden we een stukje op weg geholpen. We beginnen aan een trekking over smalle bospaadjes, klimmend klauterend bijna struikelend soms, best zwaar soms door riviertjes wadend en doen er een uur langer over dan de gemiddelde jungleganger. We zien weinig fauna maar ontmoeten wel een aantal bloedzuigers (ik twee, Brechtje negentien) die met ons meereizen. Tegen schemering bereiken we de hide op hoge palen gebouwd op een open plek in het oerwoud. We zijn helaas niet de enigen die hier vannacht slapen. Ook een Deens stel met hun gids (die zij echt wel nodig hebben in tegenstelling tot wij, die-hard survivors) die koffie voor iedereen zet. We leggen onze matjes op de houten stapelbedden en na afspoelen in de aftandse plee/douchecabine voor het wijde open raam aan de achterkant van de hut waarvan je uitkijkt op een drinkplaats. We hopen dat er wilde dieren komen drinken en schijnen om de vijf minuten met onze megalamp die Mat Leon ons meegaf. Helaas voor ons begint het al vrij snel te regenen, steeds harder en behalve een paar vuurvliegjes buiten (ook mooi) en een rat binnen (minder) zien we weinig dieren rond de hide. We horen alleen het kletteren van bui na bui na bui op het golfplaten dak. De bedden dus we dus vroeg opzoeken zijn keihard dus het wordt een echt survivalnachtje. 's Ochtends komt een eekhoorn een appel en wat nootjes jatten dus toch nog een fotomomentje. We zwoegen terug naar de rivier, voeten zeer door blaren, door een slibberig modderbadpad naar onze watertaxi. Bijkomen in onze kamer, kleren uitspoelen die nauwelijks drogen in dit vochtige regenwoudklimaat. Lekker schimmelig begint het te ruiken al. Hmmm. We mogen onze natte zooi ophangen op de Mat Leon Familiewaslijn waar meer zon is. 's Middags een gave boottocht over de rivier richting cascade. waarvan we niet weten wat het is, alleen dat je er kunt zwemmen. Het blijkt een verzameling vierkante rotsblokken waar je overheen kunt klimmen en naar watervallen kunt kijken. En zwemmen, maar wel met heel veel stroming. We negeren de waarschuwingsborden en nemen een duik. Brechtje laat zich een endje meesleuren door de stroming en klapt bijna tegen een rots aan wat een local weet te voorkomen door haar voet vast te houden. Hhmm. Ik blijf liever aan de veilige kant badderen. Op de terugweg vragen we onze bootsman of 'ie een stukje wil peddelen, motor af. In de stilte is de jungle nog magischer. We zien geweldige schommels in de lianen en de bomen zijn gigantisch en groeien vanaf beide oevers in het midden naar elkaar toe. Bovenin een hoge boom zit een grote hornbill naar ons te kijken. In de verte horen we gekrijs en als we dichtebij komen blijkt een groepje apen ons al in de smiezen te hebben. Voorzichtig meren we aan. De apen klimmen in de bomen en staren vanachter de bladeren naar ons. Lastig foto's nemen zo, jongens. Het is een groepje van drie, gaaf. Het begint te regenen, eerst zachtjes en dan keihard. We komen doorweekt aan bij Mat Leon. De volgende dag een relaxdagje. Brechtje houdt een fotosessie met de familie (leuk voor later) en we gaan naar de locale markt waar wapam balik eten. Knapperige dubbelgevouwen pannenkoek met gehakte pinda, suiker en mais. Op 13 november vertrekken we naar Pulau Pangkor.

Liefs Esther