Relaxen

2 november, Ko Libong
Vandaag is Femke jarig. Wij gaan snorkelen. We hebben een fijne bungalow op hoge palen op een groenstrook aan het strand van het eiland Ko Libong, voor de kust van Trang. Glazen schuifdeuren en een mooi ver uitzicht op de baai. Vrijdag met minibusje van Krabi naar deze Thaise provincie gereisd. Overstappen op ander busje naar de kust. Hat Yao. Het is super met zijn tweeen te reizen. In Trang spelen we met de locals een potje dammen. We spelen met bierdoppen op een stenen tafel met ruitjespatroon. De spelregels van aziatisch dammen zijn anders en waarschijnlijk is dat de reden dat ik twee keer verlies :) Proppen in de bus. Op de kleien opening tussen twee stoelen wordt een houten plankje gelegd als extra zitplaats. Na nog twee uur zweten komen we aan bij de pier van Hat Yao tussen hoge woeste rotsbergen van leisteen. Groen bekleed met naald- en andere bomen en daarachter en tussen de opening naar de zee. Aan de overkant van de pier de mangroves. We lopen naar het Nature Resort en krijgen een schattig hutje toebedeeld. Met tv en dvd! De enthousiaste medewerkers vertellen over de omgeving en wat er allemaal te doen is. We kiezen voor een kanotocht voor de volgende dag en zoeken voor de avond alvast twee films uit. We lopen nog even langs vissersbootjes die naast het guesthouse op het strand liggen. De bevolking is vooral moslim hier. Vrouwen dragen, boven voetbalshirts en trainingsbroeken, keurige hoofddoekjes. Het is donker inmiddelsen de visse4rs zijn niet echt spraakzaam dus we kleren terug, eten wat en gaan een filmpje kijken terwijl de krabben zich verschuilen in hun gevonden schelpen en onder onze veranda door richting zee lopen.
Eergisteren vroeg op en na ontbijt de kano in. Het is al aardig warm in de zon maar op het water voel je toch een beetje wind. We roeien door de mangroves. Je ruikt de wortels van de bomen, de aarde, rot en schimmelig van het vocht. Veel vogels die we niet zien maar wel horen. We komen bij een klein strandje bij een grot. Even klauteren maar dan zie je ook wat. Door een smalle gang van ongeveer 40 meter lang kruipen we in het pikdonker voetje voor voetje. Oehoee, spannend! Gelukkig hebben we een lampje mee, het is benauwd en stinkt naar vleermuizenkeutels. Onze moeite wordt beloond. Na 80 meter komen we in een gigantische ruimte met honderden vleermuizen (die af en toe een rondje om ons vliegen, gezellig). Stalagmieten en -tieten ontmoeten elkaar terwijl ze van onderen naar boven en andersom groeien. Een bubbelige vochtige witte wand die niet zou misstaan in een loungehoek van een hippe discotheek. We peddelen weer verder (dat wil zeggen: ik maak foto's, Pieter peddelt) richting piratendorp. Het verhaal gaat dat de vissers hier nog niet zo lang geleden vooral leefden van de piraterij. Hun buit verstaopten ze in de grotten in de omgeving. We meren aan op het strand en drinken wat bij een luxe maar leegstaand ressort. We wandelen langs de vissers die netten aan het boeten zijn en maken foto's van de gekleurde bootjes. Het begint nu hard te waaien en dan ook te regenen en we gaan schuilen in een bootje dat op het droge ligt. Als de zon weer doorbreekt roeien we over de zee terug naar Nature Ressort. Dat gaat wel lastig nu het eb is, veel zandbanken, af en toe uitstappen om de kano verder te tillen dus. Terug aan wal wandelen we naar een strand verderop De branding knalt tegen de rotsen aan. Op het strand lopen honderden krabbetjes richting zee, af en toe met elkaar vechtend. Pieter moet stoer doen, je kent hem, en klimt op een grote rots. Leuk voor de foto!
Gisteren vroeg vertrokken met de boot naar Ko Libong waar we nu (2 november) zijn. Een groot eiland (+/-Texel) met veel bos waar we met een jeep vanaf de pier doorheen rijden. Af en toe passeren we een dorpje. Op een zandpad komen we vast te zitten met de wielen. De banden zitten diep in het zand dus dat wordt duwen! Gelukkig is mijn gespierde broertje mee dus binnen een paar tellen zijn we los. Na wat rondwandelen belanden we bij Libong Beach Ressort (klinkt goed, he?). Aan een zacht wit strand en voor de kust allemaal andere kleine eilandjes.
Liefs,
Esther