8 oktober, in de wolken
Ik vlieg boven een prachtig sneeuwlandschap van wolken onder een helderblauwe hemel. Sabaidy Laos, land van monnikken, waterbuffels, laap en Beer Lao.
Ik houd van dit gekke land. Waar tuktuk chauffeurs altijd lachen, buffels het stof van zich af zwemmen, waar je wordt begroet door kinderen die met hun parasols in de hand naar school fietsen, waar vrouwen om vijf uur opstaan om rijst te koken voor de monnikken die om zes uur langslopen, waar je uren kunt wandelen door jungle of dorpjes. Laos is in ontwikkeling, dat merk je overal. Er komen meer toeristen, er is internet, monnikken hebben een mobiel en iedereen kijkt (buitenlandse) televisie. Ik vrees voor de invloed van Chinese en westerse opkopers die hier fabrieken en luxe ressorts bouwen of rubberplantages aanleggen. Ik wens de bevolking ontwikkeling en rijkdom toe op een eerlijke manier, waarbij het landschap en de cultuur zo veel mogelijk intact blijft.
Ik vlieg boven een prachtig sneeuwlandschap van wolken onder een helderblauwe hemel. Sabaidy Laos, land van monnikken, waterbuffels, laap en Beer Lao.
Vanmorgen vroeg opgestaan (wekker 5.15) om de monnikken te
zien in hun ochtendronde met hun metalen schalen waarin ze hun voedsel voor die dag in verzamelen en bewaren. Mannen en vrouwen zitten klaar met kleefrijst, groente, fruit en bloemen om in iedere schaal een handje te stoppen.
Om zes uur keer ik terug naar het guesthouse waar Pon al in zijn tuktuk op mij wacht om mij naar het vliegveld van Luang Prabang te brengen. Nu dus onderweg naar Bangkok. Hoop dat ik snel mijn visum voor Burma kan regelen en een vlucht kan boeken naar Yangon.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten