Ik zit met vier mannen achterin een tuktuk te wachten tot we vertrekken naar Luang Nam Tha. Ik ga weer terug. Vanmorgen vroeg vertrokken met de bus die me in twee uurtjes hier bracht. Uit Laos weggaan gaat snel, formuliertje invullen, stempeltje halen. Ik vraag nog voor de zekerheid of ik verderop een visum voor China kan halen.
Volgens de geuniformde mannen kan het. Een kilometer verderop zit de het glazen hok met de immigratiebalie voor China. Een aardige official vraagt me om mijn visum, ik zeg dat ik het nog niet heb en hij stuurt me naar een modern gebouwtje verderop waar ik me op de 1e verdieping mag melden. Ik loop de roodmarmeren trap op en meld me in het kantoortje met paspoort en pasfoto al in de hand. Een ook weer heel aardige jonge Chinese staat me in keurig Engels te woord. Waarom ik naar China wil en of ik niet weet dat er olympische spelen waren? Om die reden mogen er tot 17 oktober (!) geen individueel reizende buitenlanders China in. Alleen georganiseerde groepen van minimaal 5 personen of mensen die al een visum hebben van een ambassade (bijvoorbeeld van de ambassade in Vientiane). Aaaarrrgggghhhh!!! Hadden ze me dat nu niet even eerder kunnen vertellen? Waar moet ik nu heen dan? Mijn Lao visum is al afgestempeld = waardeloos = niet meer geldig. De vrouw achter de balie weet het ook niet. "Policy" zegt ze. Ja ja, nou da's mooi kut dus. Terug dan maar weer. Koffer uit de bus begin ik in de inmiddels brandende zon de weg met moderne stenen Chinese gebouwen af te lopen, terug richting Laos houtbouw. Een tuktukker komt al snel langs zij. "Where you go?". "Fucking terug naar Luang Nam Tha zodat ik die eikel van een Sai van het travelagency de huid vol kan schelden", denk ik. Ik probeer mijn frustratie weg te glimlachen maar het lukt niet helemaal. Een bitter " Luang Nam Tha" komt over mijn lippen. Hij noemt een hoge prijs in kip waar ik geen genoegen mee neem. Bovendien heb ik al mijn kip al omgewisseld in Yen waarvan ik de koers nog niet eens weet. Het wordt er niet beter op als ik bij de balie "immigration Laos" kom. Iedereen hoort vol begrip mijn verhaal aan maar uiteindelijk moet ik toch echt weer het volle pond betalen voor een nieuw visum Laos. $ 35 alstublieft. Even slikken en weer doorgaan. Gezellig terug in de tuk tuk met locals die hebben gehandeld met de Chinezen, wind door de haren, mooi berglandschapje. Nieuw reisplan maken straks. Eerst Sai toespreken. De stakker.Liefs, Esther
Posts
3 opmerkingen:
Aaargh, waardeloos!! Heb je de travel agent een beetje heel gelaten?! Succes met deze bureaucratische ellende (net de NZa, hihi)
Liefs, Hester
HE Es, Shit kut, he. Wat vervelend. Dat gaat ook nergens over dat chines grensbeleid. Laat staan het Laose. Tsja op reis( en vooral op de wat langere) zit het ook wel eens tegen. Hee hou je taai en het komt wel weer goed. liefs
os
Jammer geen China, Maar troos je beste Esther. Straks kom je gewoon terug in een communistisch land waar banken worden genationaliseerd en de burger, allemaal welteverstaan, gewoon mede-eigenaar is van Fortis en consorte. Hoe communistischer wil je het hebben. Veel plezier en genieten daar. Groet, van Roel en de rest van de Utregse bups
Een reactie posten